• Wpisów: 445
  • Średnio co: 4 dni
  • Ostatni wpis: 1 rok temu, 23:58
  • Licznik odwiedzin: 11 392 / 2073 dni
 
caligo
 
Małe cmentarze w Szlezwiku-Holsztynie...
Cmentarze Heikendorf 4blog.jpg


Cmentarze Heikendorf 3blog.jpg


Cmentarze Heikendorf 1blog.jpg


Cmentarze Heikendorf 5blog.jpg


Cmentarz pod Monachium...
Cmentarze Vaterstetten 1blog.jpg

Cmentarze Veterstetten 2blog.jpg

"Germanie bardzo dzielnie i skutecznie bronią swego języka przed zapożyczeniami. Ani w historycznej, ani we współczesnej niemczyźnie nie znajdziemy wpływów grecko-łacińskiego 'coemeterium', ale i tu łacina odcisnęła swoje piętno.
Najstarszym, najpopularniejszym i najdłużej używanym określeniem, był wyraz (r) Kirchhof. Oznaczał on tyle, co dziedziniec kościelny tj. wydzielone i ogrodzone miejsce wokół kościoła, a więc ni mniej, ni więcej tylko łacińskie 'atrium ecclesiae'.(…)

Kolejnym słowem jest (r) Gottes Acker – po naszemu boża rola. Słownik Jakuba i Wilhelma Grimmów podaje, że wyraz ten w (formie goczachker) pojawił się już w 1369 r. i oznaczał w ogóle teren należący do Kościoła. W znaczeniu cmentarza poza miastem używano go już od XIV w., a z biegiem lat stał się bardzo popularny na terenie Niemiec (w przeciwieństwie do Anglii).(…)

Co najmniej od XVII-XVIII w. używano wyrazu (s) Begräbniß. Jakkolwiek dosłownie oznacza on miejsce pogrzebania, grób (w pisowni bez jednego "s" na końcu), to np. Friedrich B. Werner w swoich monografiach Śląska (XVIII w.) oznaczał w ten sposób cmentarze podmiejskie. Dziś występuje raczej w formie (e) Begräbnbisstätte.

I wreszcie najpopularniejszy w dzisiejszej niemczyźnie (r) Friedhof, który dosłownie znaczy miejsce pokoju, choć pierwotnie wcale nie o to chodziło. Wyraz ten ma bardzo głębokie (i nieco pokręcone) korzenie. Występował już w staro- (frîtan, friten) i średniowysokoniemieckim (vrîthof) i dopiero w nowowwysokoniemieckim przybrał formę freithof. (…)
Jeszcze w XIX-wiecznych słownikach jako określenie cmentarza podawano dwa wyrazy (r) Kirchhof i (r) Friedhof, lecz w dzisiejszych czasach używa się już tylko tego ostatniego. Myślę, że zmiana jego znaczenia i pisowni nastąpiła w początkach XIX w., kiedy cmentarze naprawdę stały się miejscem odpoczynku, a zwłoki nie były narażone na zbyt częste przemieszczanie."

Cmentarz Centralny w Szczecinie...
Cmentarz nagrobki Ins.jpg



Cmentarz napis na nagrobku Ins.jpg



Cmentarz aleja Ins.jpg


Cmentarz strumyk 1 Ins.jpg
  /foto: Kasia Salak)

"Terminologia cmentarniczo-pogrzebowa jest w polszczyźnie niestety bardzo uboga. Ot, tylko jedno określenie na miejsce pochówków :(. Fakt, że w wielu bardzo oryginalnych odmianach, ale tylko jedno, jedniutkie...

W polszczyźnie cmentarz przechodził różne >>ewolucje<<, a w poszczególnych wiekach dodawano, odejmowano czy wreszcie przestawiano mu literki. W ciągu XV-XVI w. mawiano więc cmyntarz, cmynterz lub smyntarz, smętarz. Te dwa ostatnie wyrazy miały pochodzić ponoć od słówka smętny, czyli melancholijny, smutny. Szczególnie ciekawe wariacje powstały w gwarach ludowych np.śmentarz, śmientarz, świentarz (od święty?), sznientarz, cwentarz (cwętarz), cmenter, smenterz,centerz czy kaszubskie smątař lub smintař.

Jak zauważa Samuel B. Linde w języku polskim cmentarz określał zarówno >>mieysce grzebania umarłych<<, jak i dziedziniec kościelny. Ta >>homonimia<< nastręcza więc podobne trudności, co angielski churchyard lub niemiecki (r) Kirchhof. O ile jednak zmiana lokalizacji cmentarzy (z przykościelnych na zamiejskie) w Anglii i Niemczech pociągnęła za sobą wprowadzenie nowych określeń, to w Polsce nadal używano cmentarza nie martwiąc się czy idzie o podwórko kościelne, miejsce pochówków przy świątyni czy odległą nekropolię podmiejską."
/tekst ze strony sowa.website.pl/cmentarium/

Starożytni właściwie nie mieli uniwersalnego określenia miejsc grzebania zmarłych.
Używano określeń takich jak: locus sepulcralis (miejsce grobowe), locus sepulturae, (miejsce pochówków), publicus sepulcrorum locus (publiczne/powszechne miejsce grobów), sepulchretum lub sepulcretum (grobowisko, miejsce grobów).

Nazwa cmentarz pochodzi od łacińskiego słowa 'coemeterium', o tym właśnie znaczeniu, które z kolei jest zlatynizowaną formą greckiego κοιμητήριον (miejsce spoczynku) od κοιμοῦμαι (spać).
Cmentarz żydowski nazywa się kirkut, zaś muzułmański mizar. /za Wiki/

_   _   _
A tu informacje ze strony Wirtualnego Sztetla (proszę, zwróćcie uwagę, jak jidysz jest zbieżny w wielu momentach z niemieckim):
www.sztetl.org.pl/(…)cmentarze-zydowskie-co-warto-o…

Nie możesz dodać komentarza.
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować ten wpis.

  Wyświetlanie: od najstarszego | od najnowszego